รักเพื่อตัวเอง

คงเคยได้ยินกับคำว่า มีรัก100 ทุกข์100…. มีรัก1 ทุกข์1 ไม่มีรักไม่ทุกข์เลย เป็นคำตรัสของพระพุทธเจ้า ที่ตรัสสอนนางวิสาขา (พระไตรปิฎก เล่มที่ 25 ข้อที่ 176)

ที่รักทำให้ทุกข์ เพราะเกิดจากความยึดมั่นถือมั่น อยากได้มาครอบครอง อยากให้เกิดสภาพดีๆ ได้มาแล้วก็ไม่อยากให้เสียไป

 

ความรักเป็นภาพวาดอันสวยงามที่วาดฝันกันขึ้นมา ว่าการมีความรักย่อมจะทำให้สุข ก็หลงสร้างภพขึ้นมาตามที่ตัวเองต้องการ

 

รัก เพราะเขาให้ในสิ่งที่ต้องการได้ เขาตามใจเรา เขาให้ทรัพย์สิน เขาให้ความสุขสบาย เขาทำในสิ่งที่เราชอบ เขาให้ในสิ่งที่เราชอบ เขาพาไปในที่ที่เราชอบ เขาไม่ขัดใจ เขาพูดด้วยดี ทั้งหมดนี้เป็นการเสพความได้ดั่งใจ เป็นการเอาเขามาเพื่อสนองตัวเอง สะสมความได้ดั่งใจ เป็นความสวยงามของความรักที่ตนสร้างขึ้น แต่พอวันใดวันหนึ่งไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการ หรือสิ่งที่เคยได้มันลดลง เวลานรกย่อมมาเยือน ทุกข์ใจ เกิดความไม่ได้ดั่งใจ กิเลสก็สะสมมาเยอะ ลดกิเลสก็ไม่เป็นทุกข์มาก โทษแต่คู่ เขาผิด เขาเปลี่ยนไป เอาแต่ใจ สวรรค์ก็เปลี่ยนเป็นนรกทันตา

 

รัก เพราะการได้ดูแลเกื้อกูลคู่ ดูเผินๆจะดูดี เป็นคนดี แต่ลึกๆ แล้วเสพอัตตาอยู่ คือเสพความได้ดั่งใจ ให้เกิดดีตามที่ตัวเองต้องการ อยากให้เป็นตามทิศทางที่ตัวเองต้องการ เป็นผู้ควบคุม สิ่งนี้ดี สิ่งนี้ควรเธอต้องทำตาม เสพดีว่าฉันเป็นคนดูแลเธอได้นะ เป็นคนสำคัญในชีวิตเธอ ถ้าเขาทำตามหรืออยู่ให้ดูแลไปตลอดก็คงไม่เกิดทุกข์ แต่จะมีใครละที่จะทำตามให้ตรงตามใจเราต้องการได้ตลอดละ หรือแม้เขาจะดี ทำตามทุกอย่าง สุดท้ายเขาก็ต้องมีแก่ มีเจ็บ มีตาย พลัดพรากอยู่ดี ยึดมั่นถือมั่นมากไม่ทำใจพร้อมรับการเปลี่ยนแปลงถึงเวลาก็ทุกข์หนัก

 

รัก เพราะจะได้พากันเจริญ รักแบบนี้เนียน คล้ายจะดี พากันไปทำดี ปฏิบัติธรรมด้วยกัน พากันไปบรรลุธรรมด้วยกัน ใช่คนดีคนมีธรรมะใครก็อยากคบ อยากใกล้ชิด แต่หากจะอยากได้มาเป็นคู่รักนี่ มันดูเป็นความคิดที่ผิดเหมือนจะเดินทางขึ้นเหนือ แต่หันหัวรถเดินทางลงใต้แล้วบอกจะไปเหนือนะ มันเป็นไปไม่ได้เลย จะเจริญได้อย่างไร แค่คู่ยังยึดติดกันอยู่ มันจะไปพ้นทุกข์ได้ยังไงละ เขาไม่สบาย เขาไม่ทำตาม เขาไม่เอาดีตามก็ทุกข์ละ เหลี่ยมมุมการไม่ได้ดั่งใจในเรื่องคู่มันเยอะ เดี๋ยวก็ไม่ถูกใจกันประเด็นนู้นนี้เยอะไปหมด

 

ความรักที่ทำให้ทุกข์ เป็นความรักเพื่อตัวเอง ยึดอยู่เอง สร้างภพขึ้นมาเพื่อเสพ ทั้งกาม ทั้งอัตตา กิเลสมันหลอกสร้างคำว่า “รัก” ว่ารักคนอื่น รักคู่ จริงแล้วคือสร้างมาเป็นสนองความต้องการตัวเองสร้างสุขลวงขึ้นมา เป็นทางไปสู่ทุกข์ มีความเห็นแก่ตัว น่ารังเกียจ เบียนเบียดคนที่ชื่อว่า “คนรัก” ของเรา ปากก็บอกว่ารักเขา ทำเพื่อเขา อย่างนั้น อย่างนี้ แต่การกระทำนี่ทำเพื่อตัวเองทั้งนั้น

 

รักน้อย ก็ทุกข์น้อยเบียดเบียนน้อย รักมาก ทุกข์มากเบียดเบียนมาก

Leave a Reply

Your email address will not be published.