ระวังใจตน

เหตุการณ์ร้าย ๆ เป็นสิ่งที่จะล่อลวงให้เราหลงไปโกรธอยู่เสมอ ถ้าเราหลงโกรธ อึดอัด ขุ่นเคืองใจ ก็เหมือนเราหลงไปติดกับดักของมาร

มารจะมีกิเลสเป็นอาหาร เป็นความโกรธบ้าง ความรักบ้าง ความโลภบ้าง ความหลงบ้าง เหตุการณ์จะสังเคราะห์เสี้ยววินาทีต่อเสี้ยววินาทีจากการเติบโตของมาร

เหตุการณ์ยิ่งร้าย มารยิ่งโตไว ยิ่งในยุคสมัยที่ทุกคนแทบจะเข้าถึงข่าวสารได้ทันท่วงที แต่ไม่ได้มีธรรมะไว้เป็นเกราะคุ้มครองใจ ก็เรียกได้ว่าจะพลาดเป็นเหยื่อมารทั้งนั้น

ผมติดตามข่าวกราดยิงและอ่านความคิดเห็น เข้าใจเลยว่าทำไมคนถึงเสื่อมไปเรื่อย ๆ นั่นเพราะเขาไปลงหุ้นกับความเสื่อม ไปโกรธร่วมกัน ไปยินดีร่วมกัน

ฝ่ายที่ยินดีในการเข่นฆ่าก็มี ไม่สำนึกก็มี ไม่เมตตาก็มี คนเหล่านี้ก็มีอยู่

ฝ่ายที่ไม่ยินดีจนโกรธก็มี แค้นก็มี อาฆาตก็มี แบบนี้ก็มีอยู่เยอะ

ฝ่ายที่ไม่รู้กาละเทศะก็มี สร้างข่าวลวง สร้างความปั่นป่วน แบบนี้ก็มีให้เห็นอยู่เหมือนกัน

…ถ้าในตอนนี้เราไม่สามารถควบคุมจิตใจของเราให้เป็นกุศลได้ ก็อย่าไปหลงตามเขา เอาตัวเองออกมาก่อนจะดีกว่า เอาตัวเองให้รอดก่อน เพราะคลื่นน้ำวนแห่งความเกลียดชังมันแรง แรงดูดดึง แรงเหนี่ยวนำของมันมหาศาล

ถ้าไม่ระวังใจไว้ ก็ไปหลงโกรธ หลงเกลียดกับเขานั่นแหละ แล้วยังไง ก็ไปเป็นส่วนหนึ่งในการเติมพลังบาปไง ให้ระลึกไว้เลยว่าเป็นหนึ่งในพลังที่ผลักดันให้เกิดความทุกข์ แม้จะโกรธอยู่ในใจก็ตามที

การตั้งจิตให้ถูก จะต้องเข้าใจเรื่องกรรมและผลของกรรม คนเรามีความตายเป็นธรรมดา เขาถึงเวลาของเขาแล้ว เขาก็ต้องไป เหตุการณ์เป็นสมมุติ แล้วแต่กรรมเขาจะจัดฉากมาแบบไหน ในวันนี้ยมทูตคือคนนี้ เขาก็ทำบาปไปตามความหลงผิดของเขา อันนั้นก็เรื่องของเขา

ที่สำคัญคือเราล่ะ เราทำบาปอยู่ไหม จิตใจเราจมอยู่กับบาป ปนอยู่กับอกุศลหรือไม่ เรื่องนี้สิที่เราควรจะใส่ใจ ระวังใจไม่ให้เผลอไป เหตุการณ์ร้ายมีอยู่ทุกวัน ขึ้นอยู่กับการรับรู้ของเรา และการเลือกขึ้นมาเสพเท่านั้นเอง

อย่าหลงเดินตามมาร ให้ระวังใจกันครับ

Leave a Reply

Your email address will not be published.