การกินอยู่ยามวิกฤต

สวนเล็กๆ หลังบ้านของผม เนื้อที่แค่ไม่กี่ตารางเมตร ช่วงแรกก็แค่ปลูกอะไรเล่น ๆ ไม่ได้คิดอะไร มีอะไรก็ปลูกไป แต่หลังจากได้ไปเรียนรู้ในค่ายสุขภาพแพทย์วิถีธรรมกับ อ.หมอเขียว ก็ได้รู้จักสมุนไพรเยอะขึ้น ก็หามาปลูกบ้าง ขึ้นเองบ้าง พวกขึ้นเองจริง ๆ มันคือวัชพืชนี่ละที่เรามองข้ามไป แต่มีประโยชน์มาก

 

ส่วนพวกผัก ผมเน้นไปพวกที่ดูแลง่าย โตง่าย กินง่าย แบบปัก ๆ ไปก็ขึ้น พื้นที่เราไม่เยอะ เวลาดูแลมันก็ไม่มีมาก เอาพวกผักกินใบ โตเองได้ เช่น วอเตอร์เครส, อ่อมแซบ, ไชยา, กะเพรา, โหระพา, พริก, โสมไทย, ก้านตรง ประมาณนี้ ผลไม้ก็มีมะเฟือง มะยม หม่อน ก็พอเอามากินบ้าง ทำปุ๋ย น้ำหมักบ้าง

 

พอมาเจอวิกฤตโรคระบาดที่ทำให้เราไม่ควรออกไปไหนต่อไหนมาก สิ่งที่ อ.หมอเขียวได้สอนให้พึ่งตนเอง เห็นผลชัดก็วันนี้ สิ่งที่ปลูกไว้ในสวนเป็นของล่ำค่าเลย เรามีอาหารเป็นของตัวเอง อยู่ได้อย่างน้อย 1 สัปดาห์สบาย ๆ เราฝึกมาแล้วกินแค่ข้าว ผัก ถั่ว เกลือ ก็พอแล้ว กินแค่วันละ 1 มื้อ ได้ฝึกกินน้อยใช้น้อยเท่าที่จำเป็นมาแล้ว เจอเหตุการณ์แบบนี้เลยแทบไม่ได้มีผลกระทบอะไรมาก

 

ทางวัตถุก็มีแล้ว ทางใจก็ได้ฝึกมาแล้ว ได้ฝึกลดกิเลส ความกังวล หวั่นไหว เบียดเบียน ความยึดมั่นถือมั่น โดยเหตุการณ์แบบนี้เราก็แค่ตระหนัก ไม่ประมาท ไม่ตื่นกลัว

 

อ.หมอเขียวได้เตือนมาตลอดว่าอย่าประมาท วิบากร้ายไล่ล่าทุกชีวิต รีบทำความผาสุกที่ตน ฝึกพึ่งตนเองและช่วยคนอื่นให้พ้นทุกข์ สถานการณ์แบบนี้หากไม่ได้ฝึกมา เตรียมตัวมาเราคงต้องจมทุกข์ที่มาทุกทิศทุกทางไปอีกนาน

Leave a Reply

Your email address will not be published.